Az önce Penguen dergisinin eski sayılarından birinde okuduğum Altay Öktem yazısını sabahın ilk saatlerinde tekrar okumak gafletinde bulundum. Evet gaflet! Yavaş yavaş gelmekte olan uykumu alenen sopayla kovaladı bu yazı. Uykum gitti mi gider, tutana aşk olsun… Bu saatte okuyan olur mu bilmiyorum (aslında biliyorum) ama bence okuyunca sizin de uykunuzu biraz kovalar bu yazı. İşte o Mektup:

Rüyalarım beni yalancı çıkarmazsa bu yaz, olmadı bir dahaki sonbahar yanında olurum. Hiç konuşmam, sadece elimle yanağını okşarım.Okşarım ve çekip giderim istersen. Gecedir büyük olasılıkla. Gökyüzünde bir tek yıldız bile yoktur. Hafif bir rüzgar esiyordur ve uzaklarda bir iki minik ışık yanıp yanıp sönüyordur. Nedenini bilmiyorum; uzaklardaki ışıklar yanıp yanıp sönerler. Göz yanılgısı mıdır bu, fizik kuralı mıdır, yoksa özellikle mi öyle görürürüz? Yani bilinçaltımız yanıp yanıp sönmesini mi uygun bulmuştur ışıkların, bilemem. Ama bildiğim bir şey var; eğer rüyalarım beni yalancı çıkarmıyorsa geleceğim.
Çünkü insanda alışkanlık yaratan hiç bir şey gerçek değildir ve hiçbir AŞK yarım kalmaz. Kalamaz. Ölmeden önce, en geç ölmeden birkaç dakika önce tamamlanır. Ütopyalarsa gerçektir. Biz gerçeğin neresinden tutacağımızı bilemeyiz sadece. Bu ütopyanın değil, bizim suçumuzdur. Suç değil de hata diyelim. Çünkü herkes hata yapabilir, masum bir şeydir hata. Suç ise herkese göre değildir. Her babayiğidin harcı değildir yani.
Mesela her erkek, hayatının bir döneminde, en azından bir kadını öldürmüştür. Suç mudur bu? Suçsa, bu kadar doğal ve tekdüze bir suç, bu kadar pervasızca, umursamazca nasıl işlenir? Ölen bir ölü biçiminde devam eder yaşamaya. Öldüren suçluluk duygusundan değil, kendi hayatının daralan yerlerinden başlar sıkılmaya. Çünkü her öldürme eylemi, hayatın bir yerini daraltır. Kimisi öyle bir daraltır ki, öldüren sıkışır kalır orada, ölmekten beter olur! Ölenle ölünmez, evet! Ama öldürenle ölünür.

Kadınlar kendinden bir önceki kadını öldüren erkekleri sever. Her kadın acıya meyillidir. Acıyı çekmek için değil ama! Çünkü acı, çekilen ve çektirilen bir şey değildir ki. Çoğaltılan, yayılan, kazınan, kızıştıran, zevk veren, zevk verdirten, delirten, yırtan, yakan bir şeydir aynı zamanda. Acıyla şaka olmaz. Acıyı yakından tanıyan herkes, hele de ömrünün bir döneminde, en azından bir kadını öldürmeyi becerebilmişse, yazın, olmadı sonbaharda, aniden çıkabilir karşınıza.

Yazmak! böyle bir şey üstadım. Bizimki; “karalamak olsa gerek” derken bile korka-yazmak olsa gerek.

çağrı sümer - bregma - © 2010 | 8 yorum | yazının devamı »

Eğer gerçekten hevesliyseniz ve ben bu işi yapacağım diyorsanız başlayın. Çünkü çok zaman ve çaba gerektiren bir olay. Ama ses çıkarsanız da çıkaramasanızda ruhunuzda bu aşk varsa nefesinizin sesi bile sizi tatmin etmeye yetecektir.

Yeni başlayanlar her hangi bi müzik evinden bir tane plastik kız neyi 20-50ytl gibi bi fiyata alabilirler. Kimsenin olmadığı zamanlarda, özellikle geceleri bir demlik çayla beraber neyinizle haşır neşir olmaya başalayabilirsiniz. Ne kadar öğrendim desenizde başkasının yanında üflemekten kaçının. Çünkü sizi tatmin eden onları tatmin etmeye yetmeyebilir. Yani sizi genelikle anlayamazlar ve söylecekleri sözler sizi ney üflemekten soğutabilir. ):

3 ay kadar bu neyle en azından 2-3 günde bir 1 saat ney üflemeye çalışmışsanız; bir kamış ney alma zamanı gelmiştir ki o zaman zaten o neyi nasıl ve nerden alacağınızı bilirsiniz. Benden de bu konuda yardım isteyebilirsiniz tabi. (: Ha çalışamadınız ve neyin içinde örümcek ağı oluştuysa bana göre değilmiş deyip başka bi enstrumana yönelin. Daha fazla zorlamanın anlamı yok. Herkes aynı enstrumanı kullanacak diye bir şey yok.

Şimdilik bu kadar yakında; elimden geldiği, aklımın, yüreğimin yettiği kadar ney üflemek ve neyzenlikle ilgili bildiklerimi yazmayı düşünüyorum.

“Duy şikayet etmede her an bu ney,
Anlatır hep ayrılıklardan bu ney.

Olgunun halinden ah, anlar mı ham?
Söz uzar, kesmek gerektir vesselam. “
(Mevlana)

çağrı sümer - bregma - © 2010 | 5 yorum | yazının devamı »

Aslında bu yazımda TBY Ankara buluşmasından bahsetmek istiyordum. Ama şu anda yazmakta olduğum konu 2 gündür gönlümü öyle meşgul ediyor ki yazmadan edemedim ve ne tavafuktur ki ilk yazımı yazmış olduğum aynı saatte [08:00] 2. yazımı yazıyorum.

Tinsel ve Tensel Aşk! İlk bakışta tek bir harf dışında birbirlerinin aynısı olan olan, benzerliklerinin farklılıklarından fazla olduğu iki kelime “tinsel” ve “tensel“. Ama işin özünde birbirlerinden o kadar farklılar ki bazen düşünmüyo değilim bu iki kelime anlamları dışında neden bu kadar birbirine benziyor?

çağrı sümer - bregma - © 2010 | 13 yorum | yazının devamı »