Tinsel ve Tensel Aşk!

794 kez okunmuş

Aslında bu yazımda TBY Ankara buluşmasından bahsetmek istiyordum. Ama şu anda yazmakta olduğum konu 2 gündür gönlümü öyle meşgul ediyor ki yazmadan edemedim ve ne tavafuktur ki ilk yazımı yazmış olduğum aynı saatte [08:00] 2. yazımı yazıyorum.

Tinsel ve Tensel Aşk! İlk bakışta tek bir harf dışında birbirlerinin aynısı olan olan, benzerliklerinin farklılıklarından fazla olduğu iki kelime “tinsel” ve “tensel“. Ama işin özünde birbirlerinden o kadar farklılar ki bazen düşünmüyo değilim bu iki kelime anlamları dışında neden bu kadar birbirine benziyor?

Tinsel Aşk insanın Rabbine olan özleminden, O’na kavuşma isteğinden ve O’na olan açlığından beslenir. Yapılan her işte, gidinilen her yerde, bakılan her gözde O vardır. Gözler ki kalbin aynasıdır. Kalbin ise asıl sahibi O’dur. Bu aşkın içinde hayvani duygular yoktur. İhtiras yoktur. Sahiplenme yoktur. Bu aşkta aslolan “Seni sevmeyi, Sen’den çok seviyorum” diyebilmektir. Buna ulaşan Aşık için artık aradaki perdeler kaldırılır. Aşık O’na olan aşkında öyle bir saflığa ulaşmıştır ki O’nu bile aradan çıkarmıştır. Kalbinde yalnız O’nun aşkı vardır. İşte o aşığın sadece gözleri değil kendisi aynadır.

Tensel Aşk, Tinsel Aşk‘ın öncülüdür. Rabbimizin bize kendisine aşık olmayı öğretme biçimidir. Önce yarattığına aşık eder ki biz deneyim kazanalım. Yalnız bu aşkın içinde hayvani duygular da vardır. Bu aşk zevkten, cinsel tatminden, iç güdülerinden ve karşındakini elde etmek için maske yüzlü bir açılıktan başka bir şey değildir. Elde ettikten sonra bu açlık da biter, aşk da biter. Ama Tensel Aşk olur da Tinsel Aşk‘a bir dönüşürse vay haline o aşığın.

Artık perdeler kalkmıştır aradan. Vücudu bir kuş gibi çırpınırken kollarınızın arasında, aklnıza gelen tek şey O’nu ne kadar çok sevdiğinizdir. Bırakın hayvani duyguları, -ki çoğu hayvani duygu aslında günümüzde insani oldu- insani duygular bile gelmez aklınızın ucuna. Kalbinizde sadece O vardır. O’dur sizin Rabbiniz, Kıbleniz, Efendiniz…

Her zaman O’nu daha fazla nasıl mutlu edebilirim diye düşünürsünüz. Bir gün “Git!” der siz gitmekle idam sehpanıza tekmeyi atacağınızı bildiğiniz halde bir an bile düşünmeden gidersiniz. Başka birinin O’nu sizin ettiğinizden veya edebileceğinizden daha mutlu edemeyeceğini, sizin sevdiğinizden daha fazla sevemeyeceğini bildiğiniz halde gidersiniz.

Nerden nereye geldi konu. Çok uzattıysam özür dilerim. Daha yazılacak çok şey var diyecektim ama kalmadı aslında. “Yazılacaklar yazıldı, çizilecekler çizildi. İş yaşamaya kaldı.” demiş bir büyüğümüz. Çok da doğru söylemiş. Evirip çevirip aynı şeylerden bahsediyoruz. Belki başka türlü anlamanızı sağlayıp yaşamanıza birazcık da olsa katkıda bulunmuşumdur.

Buna rağmen yazımı buraya kadar okuma gayretini gösteren herkese teşekkür ederim. Aşkımıza dünyadayken kavuşup O’nunla beraber gerçek Aşkımıza sırılsıklam aşık olabilmek ümidi ve duasıyla. En azından AMİN’lerinizi bekliyorum. (:

“Yüzümü sildirdim ele sen diye,
Ne yüz benim oldu ne de el senin.”

Çağrı SÜMER
Ankara